ERUPCJA W 2010 ROKU
Sekwencja erupcji Eyjafjallajökull z 2010 roku, która trwała od stycznia do maja tego roku, rozpoczęła się od nadejścia małych trzęsień ziemi, a na początku marca ich aktywność nabrała na intensywności i częstotliwości. [2]
21 marca fontanny lawy zaczęły wypływać przez otwór o długości 500 m w wolnej od lodu przełęczy Fimmvörduháls, która oddziela lodowiec Eyjafjallajökull od większego lodowca Mýrdalsjökull na wschodzie. 14 kwietnia lawa z nowych szczelin wypłynęła pod kraterem pokrytego lodem szczytu. Ciepło lawy szybko stopiło i doprowadziło do odparowania lodowca powyżej. Błoto, lód i stopiona woda spływające z wulkanu napełniły lokalnie rzeki i strumienie, zwłaszcza lodowcową rzekę Markarfljót na zachód od wulkanu, która zalała pola uprawne i uszkodziła drogi. [2]
Rozszerzające się gazy z szybkiego parowania lodu rozpoczęły serię umiarkowanych wybuchów (wynikających z kontaktu wody i magmy), które wytworzyły pióropusz pary i popiołu wysoki prawie na 11 km. Pióropusz został przeniesiony na południowy wschód, przez Północny Atlantyk do północnej Europy, przez przeważające wiatry. W obawie przed uszkodzeniem samolotów i potencjalną utratą życia, które mogły wyniknąć z przelotu przez chmurę popiołu, wiele krajów europejskich zamknęło swoją krajową przestrzeń powietrzną i uziemiło loty na kilka dni. [2]
